บทที่ 91 รอยคิสมาร์ก

“อื้อ ปล่อยได้แล้วคะ เอ้ะ เปื้อนหมดแล้วพี่โดม” กันติชาร้องเสียงดังเมื่อคราบขาวขุ่นเปรอะกางเกงของเธอตรงเป้าที่นั่งทับพอดี

“ไม่เป็นไรครับเปื้อนเราก็เปลี่ยนสิครับ”

“ได้ยังไงคะ เดี๋ยวคนอื่นก็รู้สิว่าเราทำอะไรกัน”

“ไม่เห็นเป็นอะไรนี่ครับเราก็บอกว่าร้อนก็เปลี่ยนเป็นกางเกงขาสั้นก็จบ”

“ฮึ ติชาไม่น่าหลวมตัวเ...